BEWUSTZIJN

"En het zal in de laatste dagen zijn, zegt God,
dat Ik zal uitstorten van Mijn geest op alle vlees;
en uw zonen en dochters zullen profeteren ... "
(Hand. 2:17)




Vooraleer we het verband tussen taal en bewustzijn kunnen behandelen, dienen we eerst een duidelijk zicht te krijgen op wat bewustzijn is. Waar beginnen we als we het over zoiets algemeens en alomvattends als bewustzijn hebben? Het meest voor de hand liggende is het woordenboek erbij te nemen, de Van Dale. Daar lezen we: “het vermogen tot besef, tot weten en erkennen van het bestaan van zichzelf en van de wereld”. Als we deze omschrijving vereenvoudigen, praktischer werkbaar maken, zien we dat we van bewustzijn kunnen spreken wanneer we de antwoorden kennen op de belangrijkste levensvragen: “Wie ben ik? “, “Waar kom ik vandaan?”, en “Waar ga ik naar toe?”, of, anders gezegd: “Wat is dat hier allemaal?”, “Hoe is het er allemaal gekomen?” en ”Moeder, waarom leven wij?”.

Allen hebben we de ervaring dat we deze drie basisvragen ooit wel eens gesteld hebben, vooral als kind, maar dat we er nooit een bevredigend antwoord op gekregen hebben en dat we ze dan maar gelaten hebben voor wat ze waren, namelijk vragen zonder antwoord. En dan hoorden we onze medemensen wel eens zeggen: “we kunnen het toch nooit weten” of “het leven zal altijd een mysterie blijven” en leerden we ermee leven, met het feit dat we geen antwoorden hebben op de diepere levensvragen. Grote onwetendheid is hiervan het gevolg, bij zowat iedereen, al eeuwenlang.

Het is in deze algemene onwetendheid dat angst ontstaat. Als we er innerlijk niet in slagen antwoorden te formuleren op de vragen die we hebben, voelen we ons angstig. Aangezien iedereen om ons heen in dezelfde onwetendheid verkeert, wordt de angst enkel bestendigd. En waar angst heerst is geen plaats voor liefde.

Is het dan onmogelijk voor ons mensen om wél te beseffen, te weten en te erkennen wie we zijn, wat het leven is en hoe het moet geleefd worden? Is onwetendheid ons lot en zijn we gedoemd om in angst te blijven leven? Natuurlijk niet! Onwetendheid is de noodzakelijke voorwaarde om tot weten te kunnen komen. Je kan het vergelijken met verstoppertje spelen, dat gaat niet als er niks of niemand verstopt is. Zo is het weten dus verstopt opdat we ernaar zouden kunnen zoeken en blijven zoeken tot we het vinden. Onze zoektocht was lang, moeilijk en vaak pijnlijk, maar we zijn er blijkbaar aan toegekomen, aan het terugvinden van de kennis, aan het vinden van de antwoorden op de diepere levensvragen.

Waaraan kunnen we merken dat dit nu, eigentijds, aan het gebeuren is? Om deze vraag te beantwoorden volstaat het om te kijken naar de algemene gang van zaken in de wereld van vandaag. Enerzijds zien we de steeds verder doorgedreven onzin van het hele wereldgebeuren, de groteske ongelijkheid, de voortdurende vernietiging van wat leven is, anderzijds zien we een groeiende interesse in het geestelijke, het spirituele, in bewustzijn. Die twee blijken hand in hand te gaan, net zoals we ter kerke gingen ten tijde van oorlog. Het is dus de oorlog, de vernietiging, de onzin, die ons zover brengt, we worden als het ware gedwongen om te weten, om bewust te worden, bewust van wat dat hier allemaal is, hoe het er allemaal is gekomen en waarom het is zoals het is.

Het spirituele landschap dat zich in deze tijden voor ons ontvouwt is wijds en gevarieerd. De zogenaamde “new age” biedt inderdaad voor ieder wat wils: yoga, tai chi, accupunctuur, voetreflexologie, rebirthing, feng shui, shiatsu, astrologie, wicca, tarot, chacra’s, aura’s, channelings, NLP, cranio-sacrale healing, paranormale beurzen, graancirkels, mandala’s, de decodering van de Bijbel, de Maya kalender, Rainbow Gatherings, gesprekken met God, de Hopi profetieën, Osho, Krishnamurti en ga zo maar door. Velen gaan te rade bij sjamanen, profeten, healers; spirituele lezingen en bijeenkomsten trekken steeds meer volk; er worden esoterische boeken gelezen bij de vleet. Hoewel nog pril, toch kunnen we spreken van een geestelijk ontwaken bij een steeds groter wordende groep mensen. Er blijkt kennis voorhanden die er schijnbaar vroeger niet was, we komen dingen te weten waar we voorheen niets van wisten, er zijn dan toch antwoorden op onze vragen!

De belangrijkste levensvragen blijven evenwel nog grotendeels onbeantwoord. In de overvloed aan spirituele verhalen is het ook niet zo makkelijk een kort en duidelijk antwoord te vinden op die vragen. Maar de eerste, schuchtere stappen zijn gezet. Voorheen was onze onwetendheid zo groot dat we niet eens beseften dat er iets te weten viel, en dat is nu veranderd. Zo hebben al heel wat mensen ingezien dat we, om te weten, niet buiten onszelf maar binnenin moeten zoeken, dat wij geestelijke wezens zijn in een materieel lichaam en dat alles één is en verbonden. Echt duidelijk is dit evenwel nog niet, er bestaan immers nog heel veel verschillen over het wat & het hoe hiervan; van bewustzijn kunnen we dus nog niet echt spreken, zeker niet van collectief bewustzijn. We leven dan ook nog in de individuele fase van de bewustwording, en die is erg verschillend van mens tot mens. Pas als we allen samen bewust zijn, en dus dezelfde antwoorden hebben op de diepere levensvragen, zal de angst verdwenen zijn en liefde heersen.

Het voornaamste positieve effect dat die enorme variëteit aan spirituele verhalen dan ook hebben is dat van de geruststelling, want geruststelling brengt openheid met zich mee, ontvankelijkheid, een vanzelfsprekend verlangen naar meer, beter, dieper weten, naar echt bewustzijn van zichzelf, de wereld en het leven.

Het is binnen deze context dat zich, vanuit Antwerpen, bewustzijn over taal ontwikkelt, als vervollediging in het bewustwordingsproces. Door middel van een duidelijke en heldere taal zullen we alles terug kunnen verbinden met elkaar zodat we alles weer samen vatten.